“Je had professor moeten worden…”

Professor: onlangs kwam er weer eens eentje in opspraak.  Maar afgezien de affaires van de laatste paar jaar is het  in het spraakgebruik een kwalificatie die soms bewonderend, soms laatdunkend bedoeld is. Als kind werd ik vaak “professor” genoemd. Soms was deze akademische titel een uiting van oprechte bewondering omdat ik de betekenis van “moeilijke […]

Om van te kids-en?

Volgens het Instituut voor Nederlandse Lexicologie mag het woord “kids” uit de Nederlandse woordenschat verdwijnen. Nou zie ik zelf ook niet in waarom we “kids” zouden moeten zeggen in plaats van “kinderen”, maar irriteren doen me dat soort modeverschijnselen in de taal maar zelden. Ik heb eerlijk gezegd ook nooit goed begrepen waarom veranderingen in de […]

In memoriam voor mijn literatuurliefhebberij?

Jacques Firmin Vogelaar is overleden, zo las ik vandaag in de krant. Als ik  de deskundigen op dit terrein mag geloven, was hij een van de betere letterkundigen van ons land. De loftuitingen op Twitter zijn dan ook niet van de lucht. Tja, die taal- en letterkunde. In mijn gymnasiumtijd heb ik nog even serieus […]