Algemeen
Laarbeek:
> bedrijven
> instellingen
> particulieren

Kweken van groenten en kruiden: iets wat me erg interesseert, al kom ik er lang niet altijd aan toe. In het verleden heb ik vrij veel geëxperimenteerd met het kweken van groenten in een kleine achtertuin. Ik maakte daarvan gedeeltelijk gebruik van plantenbakken in allerlei maten en soorten. In 2012 heb ik de tuin volledig laten betegelen maar ik laat de tips die ik destijds heb verzameld - en uitgeprobeerd - toch maar even staan. Het gebruik van plantenbakken heeft in elk geval een groot voordeel: als je het ene seizoen wat minder tijd (of zin) hebt om te tuinieren, dan hoef je in elk geval niet bang te zijn dat de boel verwildert. Het spreekt vanzelf dat ik zeker bij dit thema zeer benieuwd ben naar
Omdat het een achtertuintje is waar vrij veel schaduw komt, let ik goed op de stand van de zon en probeer daar rekening mee te houden door bijvoorbeeld ook wat plantenbakken aan de muur op te hangen.
Voor sommige groenten gebruik ik wat grotere containers, met name afgedankte baby-badkuipjes zijn erg geschikt (dus, mocht je ergens in Zuid-Oost-Brabant iemand op een vlooienmarkt met die dingen zien sjouwen dan is er een aardige kans dat ik dat ben !). In het vroege voorjaar is het een raar gezicht maar zeker in de zomermaanden is het een grote groene massa die eigenlijk best leuk staat. Na verloop van tijd ben ik wel wat meer gaan werken met kunststof plantenbakken van een tuincentrum, die dingen blijken vrijwel onverwoestbaar te zijn ook al laat je ze jaar na jaar buiten staan.
Soms moet ik natuurlijk wel wat potgrond bijkopen maar soms bewaar ik de potgrond ook. Ik noteer dan wat ik er vorig jaar in heb gekweekt.Zo kun je ook in die emmers nog aan vruchtwisseling en na een paar jaar hoef je niet meer zoveel potgrond bij te kopen als in het begin, maar je moet af en toe wel wat bijvullen, de grond blijkt soms toch wat te slinken.
In alle emmers heb ik onderin drie tot vier gaten geboord, daarna gevuld met wat potscherven, puin e.d. en daarbovenop weer wat bladafval. In kleinere potjes heb ik alleen potgrond gedaan, precies zoals je ook doet met sierplanten. Ook heb ik nogal veel gebruik gemaakt van die langwerpige bloembakken of vensterbankbakken waarin vaak geraniums enz. gekweekt worden.
Hier volgt per groentesoort een overzichtje van de manier waarop ik ze kweek.
Er zijn allerlei methodes bekend. Je kunt bijvoorbeeld een oude autoband vullen met potgrond en daar één aardappel in poten. Een plantenbak, zoals veel voor kuipplanten gebruikt wordt, met een diameter van ongeveer 40 cm is ook geschikt.
Sinds vorig jaar gebruik ik daarbij een methode die ik enige tijd gelezen heb op internet. Hoewel de oogst wat tegenviel heb ik het dit jaar toch weer geprobeerd, met wat beter pootgoed.
Je hebt daarvoor een regenton nodig (liefst van plastic, want dan is het geheel makkelijker hanteerbaar). In de bodem en ook onderaan in de rand boor je enkele gaatjes voor de drainage. Je vult nu de bodem met ongeveer 15 cm potgrond en legt daar vier tot zes aardappels in. Dit geheel bedek je met nog eens 5 tot 10 cm potgrond. Als de plantjes ongeveer 10 centimeter boven de aarde uitsteken, bedek je ze weer met ongeveer 5 centimeter potgrond en daarmee ga je door tot je regenton helemaal vol is. Je hebt dus maar een zéér klein aantal pootaardappels nodig. De "truc" is dat, als alles goed verloopt, je een vijftal aarappelplanten hebt die groeien als een soort "klimplant" en overal aan de stengel knollen gaan vormen. Wat engelstalige uitleg vind je op http://www.rain.org/~philfear/garden.html
Prima te kweken in een grote emmer. Ik vond het alleen wat lastig ze op de juiste afstand van elkaar te zaaien. Het beste gaat het door een aantal potten van verschillende grootte in het oppervlak te drukken zodat je een aantal ringvormige "zaailijnen" krijgt. Als je het zaad mengt met wat wit zand en radijszaad, kun je ook gewoon breedwerpig zaaien.
Hiervoor bleek een pot van ongeveer 15 cm. doorsnede voldoende. Ook heb ik in een aantal langwerpige plantenbakken wat plantuien gezet. Ik wilde de combinatieteelt van uien en wortels (tegen ongedierte) niet opgeven en daarom heb ik een aantal potjes met plantuien vóór de emmers met wortels gezet. Ik heb geen last gehad van ongedierte.
Dit is een uiensoort die overwintert: in plaats van zaden vormen zich nieuwe bolletjes aan de stengel, die je in een potje op kunt kweken. Vaak vallen er een paar op de grond en ik laat ze meestal maar staan waar ze toevallig opkomen. Bovendien is het een zeer "multifunctionele" plant in de keuken. Jong groen gebruik ik als vervanger van bieslook, iets dikkere groene stelen kook ik kort mee in de soep net als prei, de uitjes zelf zijn erg scherp en vaak heb je aan één uitje genoeg als je het wilt fruiten voor een sausje of wilt verwerken in een salade-dressing. Na een paar jaar, als je genoeg nakomelingen hebt, kun je de oudere planten het beste rooien. Je hebt dan nog een paar wat grotere uien die erg lang houdbaar zijn.
Ook deze staan in emmers: een tuinboon per emmer. Ze groeien op zich prima, alleen groeien ze wat krom maar ik heb ze met wat draden enz. wat ondersteund. In het begin, als ze nog niet te groot zijn kun je ze het beste af en toe omdraaien, zoals bij kamerplanten.
De "Lage Grijze Roodbloeiende" groeit prima in een pot van 13 cm. In plaats van gaas of rijshout heb ik telkens drie potten bij elkaar gezet en daaroverheen een aantal bamboestokjes in de bekende wigwamvorm die in het groot bij stokbonen gebruikt wordt. Ik las dat je peulen ook in een bloembak tegen de muur kunt hangen als je erop een of andere manier een stevige draad langs spant zodat ze voldoende steun hebben. Ik heb dat nog niet geprobeerd maar ik ga dat beslist doen. Een aantal peulen heb ik in de volle grond gezaaid en om ruimte te besparen in dat toch al zo kleine tuintje wilde ik liever geen gaas of rijshout gebruiken. Ik heb daarom enkele keren dunne maar stevige bamboestokken van ongeveer 1 m hoog in de grond gestoken en daar horizontaal weer wat bamboestaken doorheen gestoken zodat je een soort "vlechtwerk" kreeg. Het resultaat was een constructie die nauwelijks enige ruimte innam maar wel stevig genoeg was. Ook zaai ik mijn peulen vaak in een plantenbak met aardperen. ze groeien dan tegen de stevige stengels van de aardperen aan.
Ook hier is een pot van 13 cm. voldoende en verder doen ze het erg goed in oude plantenbakken enz.
Vanwege de grote behoefte aan zon wil ik deze graag ieder jaar op dezelfde plaats zetten, namelijk tegen de muur van mijn schuurtje. Ze groeien goed in een pot van 13 cm en als ze inderdaad steeds op dezelfde plaats staan kun je ze natuurlijk niet ieder jaar in de volle grond zaaien. Ik heb tegen de muur van mijn schuurtje een constructie van bamboestokken gemaakt die ik met ijzerdraad en keilbouten heb vastgezet. Ze groeien dan ongeveer op dezelfde manier tegen de muur op als druiven, rozen e.d. Tussendoor heb ik nog wat Oostindische kers gezaaid en het zag er best heel fleurig uit.
Hiermee heb ik van alles en nog wat uitgeprobeerd maar het beste ging het nog in bloembakken. Ik zaai ze meestal wat dikker en gebruik dan wat ik uitdun als raapstelen.
Het eerste jaar heb ik gewone emmers gebruikt maar die waren echt te klein, vandaar dat ik later wat grotere containers zoals badkuipen, wasboxen enz. hiervoor heb gereserveerd. Zo heb ik de bakken waar de pompoenen dit jaar komen tussen een aantal wat hogere tuinkruiden gezet. Had ik ze daar in de volle grond gezaaid dan hadden ze te weinig licht en te weinig ruimte gehad. Ik probeer de lange uitlopers meestal tussen een aantal potten e.d. door te leiden, ze zoeken dan zelf wel een weg om zich verder te ontwikkelen.