Het is maar hoe je het bekijkt…

Gisteren was weer zo’n dag waarop het me lukte bekende natuurverschijnselen en objecten in de buurt op een wat andere manier te zien:


…die overbekende molensteen bij de Muldershof waarop zich toch weer wat andere korstmossen e.d. gehecht hebben,

.. een blad dat voor het afsterft ineens nog een frisrode tint krijgt,

de middelbare school waarvan de spiegeling deze keer bijna volmaakt was,

de druppels op een grassprietje die, ook als de rijp verdwenen is, soms een wat andere vorm lijken te hebben dan na een regenbui bij wat warmer weer,

nog een keer de school maar dan gezien vanaf een beetje een verloren paadje naast het volkstuincomplex,

en een eenzame paddenstoel terwijl er meestal een heleboel bij elkaar staan.

Eigenlijk voel ik me langs weilanden en akkers zeker zo goed thuis als in de bossen.

…en dan kan ik genieten van de vogels die zich midden op die grote percelen veilig voelen. Dit was een mooi object geweest voor de andere camera met zijn telelens maar die was weer te zwaar om bij de wandeling steeds mee te sjouwen… en beetje comfortabel kunnen wandelen is me ook heel wat waard. Al met al weer een paar mooie uurtjes!

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *